నెత్తురవిసిన వేళ -

నెత్తురవిసిన వేళ -

తెల్లారితే చాలు నా ప్రమేయం లేకుండానే 

నా ఐపీ అడ్రస్ మారి పోతుంది 

జీ మెయిల్లో నా చరిత్ర మరోటి 

అయిందంటూ నోటీఫీకేషన్ వచ్చి

తింటున్న అన్నం ముద్దను సయించనీయదు.

ఈ రాత్రి గడిస్తే చాలు 

నా పాస్వర్డ్ మరోలా మారి 

నా వైపు  వెక్కిరింతగా  నవ్వుతూ 

నన్నే పరిహాసం చేస్తుంటుంది.

రాత్రికి రాత్రి నా చిరునామా 

తలలో ఎవరివో కాళ్ళు మొలిచి

నన్నే తన్నుతూ -

పోరాట సమయాన 

తోక ముడిచిన విదూషకుడు 

బృహన్నల వేషంలో -

నన్ను నేను వెతుక్కుంటూ 

చరిత్ర పుటల్ని తవ్వుతుంటే

కరెన్సీ కాగితాల శిధిలాల నడుమ

మానవ కపాలాలు నెత్తురవిసి -

కన్నతల్లి తల అడ్డంగా నరుకుతూ

తనవారే -

-

తేది:  10.10.2016.

ఆరోవేలు

ఒక్కోసారి 
ఇంత అల్పమయిన దానికి 
అంత ప్రాధాన్యత ఏంటని విసుక్కుంటం.

పాదాల వద్ద పడుండే వాటిని
తలకెక్కించుకోవడ మెందుకని 
గోల గోల చేస్తం.

☆☆☆

తల వెంట్రుకలు 
పిచ్చోడి వేషం వేసినప్పుడు
దువ్వెన డాక్టర్ గొప్పదనం గుర్తొస్తుంది.

తొవ్వెంబడి వెలుగు నిప్పులో 
నీ పాదాలు బొబ్బలెక్కినప్పుడు 
పాత చెప్పుల చల్లదనం,
నీడ చెట్టు ఆహ్లాదం
నీ మనసు పెట్టెకు తెలిసొస్తుంది.

దారి తప్పి
తిరిగిన తొవ్వనే మళ్ళీ మళ్ళీ తిరుగుతూ
చిర్రెత్తుకొచ్చే వేళ
మాసిపోయిన
పరిచయమయిన పాత ముఖం తారసపడితే
ఎంత హాయో చెప్పనలవా ?


☆☆☆


ఇలాంటి ఆరో వేళ్ళు
జీవితం పొడవునా 
కనిపించేవి కొన్నే
మూల మూలల్లో దాక్కునేవే అనంతం...

పచ్చని హృదయం

రోడ్డు నిప్పుల దారిలా ఉందని
చెట్టు నీడన ఆగిపోయాను
పచ్చని ఆకుల రెక్కల్ని ఆడిస్తూ 
పాతాళం నుంచి నీటిని తెచ్చి 
నాలుగు వేపులా చల్లింది...

దాహం వేస్తుందని నేను చెప్ప లేదు
ఎలా తెలుసుకుందో ఏమో 
మర్రి తీగ నుంచి బొట్లు బొట్లుగా
నా నోట ధారగా...

శిధిల వాక్యం

'ఈ రాజ్యంలో పేదరికాన్ని అంతం చేస్తున్నం.
అందరికీ మిద్దెలు కట్టిస్తున్నం.
గ్రామాల్లో తారు రోడ్లను నిర్మిస్తున్నం.
పట్టణాల్లో పరిశ్రమల్ని పారిస్తున్నం.
రాజ్యాన్ని అన్ని రాజ్యాల కంటే ముందుకు నడిపిస్తున్నం' 
ఓ రాజ్యాంగాధి నేత ప్రసంగం 
బుల్లి తెరపై.

ఓ పచ్చని ఆకు కళ్ళలోకి చూస్తూ
అడిగా 
'ఇదంతా నిజమేనా ?' అని.
'అవునవును అభివృద్ధి ఎంత నిజమో
విధ్వాంసమూ అంత వాస్తవం !' 
ఆ పత్ర హరితం

రాలుతూ
చెప్పిన చివరి వాక్యం.

తుంటరి గాడ్పు

ఉదయం ఉరుముల మెరుపులు 
మధ్యాహ్నం మండే ఎండలు 
సాయంకాలం గాలి వాన
ఏమిటీ వైపరీత్యం'
ఆశ్చర్యంగా 
అడిగా పైర గాలిని

'అరణ్యాలను ఎడార్లను చేసారు
ఎడార్లలో అణుబాంబుల మంటలను లేపారు
పగలును రాత్రులుగా
నిశీధలను వెలుగు తారకలుగా మార్చారు
చెట్టును పుట్టను అంగట్లో అమ్మకానికి పెట్టారు, 

ఇంతకు మించిన అబ్బురమేముంటుంది చెప్పు'
ఎదురు ప్రశ్నించింది తుంటరి గాడ్పు.

పచ్చని కల

ఇంటి వెనుక చెట్టు పై నుంచి 
పొద్దున్నే కోకిల కూత
బాల్య స్నేహితుడి పిలుపులా ఉంది.

వెనకే మరికొన్ని పక్షుల స్వరాలు
చిన్న నాటి సంగడీల దండులా తోచింది.

అలా అలా కాసేపు 
జ్ఞాపకాల వాగులో 
మిత్రులందరితో మునకేస్తున్నాను.

ట్రాక్టర్ ల రొదతో వాస్తవంలోకి వచ్చాను.
దూరంగా ఎగురుతూ పిట్టలు 
వృక్షంపైన ఇంద్ర ధనస్సు మాయం

తేది : 02.05.2016.

రెక్కలు తెగిన జ్ఞాపకం!

పాత పుస్తకాలు సదురుతుంటే
ఓ బొమ్మ జారి నా కంట బడింది.
నేను చిన్నగున్నప్పుడు వేసింది 
ఎలా ఉందని మా పిల్లలకు చూపాను.

ఎగిరి గంతులేసారు
బొమ్మనే అంత అందంగ ఉంటే
నిజంగ ఎంత అద్భుతంగా ఉంటుందో
వెంటనే చూడాలన్నారు.

అందరం ఉత్సాహంగా బయలుదేరాం
గంటలో నాకు బాగా 
గుర్తున్న చోటులో ఆగాం.

అక్కడ ఒక పెద్ద గుంత ఉంది
ఇంకొంచెం ముందుకు వెళ్ళాం
ఆ చోట కొన్ని మట్టి దిబ్బలు
ఏ ఆకారమో తెలియని మరిన్ని 
రాళ్లు పడున్నాయి.

బొమ్మలో గుట్ట ...
విషాదంగా కనబడింది !

నీళ్ళు నీళ్ళు నీళ్ళు...

మధ్యాహ్నం మూడున్నర తర్వాత
నడుం వాల్చి 
'గాజు నది' చదువుతూనే 
నిద్రలోకి జారి పోయాను.

చూస్తుండగానే
నా శరీరం అమాంతం పెరిగి పెరిగి
మేఘమండలాన్ని ఢీ కొట్టింది
అభ్రమాలు చీలి జడివాన మొదలయ్యింది
సిరలు, ధమనులు నీటిని చిమ్ముతున్నాయి
నా గుండె 
ఓ చెరువయింది.

నా కాళ్ళు, చేతులు కాలువలయినయి
మొండం నుంచి నీరు ఉబికివస్తుంది
నీళ్ళు నీళ్ళు నీళ్ళు 
ఎక్కడ చూసినా నీళ్ళు 
పాతాళం పగిలిందా అన్నట్లు.

క్షణాల్లో ఆ ప్రాంతమంతా 
నేల ఈనినట్టు 
నీళ్ళు నీళ్ళు నీళ్ళు 

దూరంగా హెలికాప్టర్లు
చక్కర్లు కొడుతూ భవనాల పైనున్న
జనాలను రక్షిస్తున్నాయి...

ఎవరో అంటున్నారు 
చెరువును చెరువే ఆక్రమించుకున్నదని...

'ఏమండీ భారీ వర్షం వస్తుంది 
మీ మొద్దు నిద్ర ఆపుతారా ?
ఏమిటా అరుపులు?'
దిగాంతంలోంచి విడబడుతంది
మా ఆవిడ కంఠం

పక్కన 'గాజు నది' నవ్వుతూ 

బయట ఉరుముతున్న 
దట్టమైన నల్లని మేఘాలు 
పచ్చని ఆకులను తాకుతూ
ఎగురుతున్న తెల్లని కొంగలు
గాలి వాన మొదలయ్యింది.

ఎంత అందమైన కల !

కాస్తా 
ఆ చెరువుల కాలనీ వాసులకు
ఈ వార్త చేరవేయండి 
జడివాన తరుముకస్తందని...

తేది : 04.05.2016.

చీకటి చుక్కల కౌగిలింత

నాలుగు వైపులా 
చీకటి నిద్రిస్తున్న సమయాన 
మెలకువ 
మదిలోని ఊహలన్నీ 
కాంతి పుంజాలై మేల్కొని 
అక్షరాల రూపుకట్టి పహారా కాస్తుంటాయి.

ఏమి కనిపించని 
ఆ నిశీధి వాకిటిలోంచి 
కొత్త దారుల చిరునామాలు
కంటి చుట్టూ 
లిప్తపాటు తలుక్కున మెరిసి
అలసిన మనసును నిద్రపుచ్చుతుంటాయి.

ఎవరి చుట్టూ 
ఏమీ మిగలదనేది నిజమే 
అయినా 
ఏదో మిగుల్చుకోవాలనే ఆశ
నిదురను దగ్గర చేరనీయదు.

కారణం ఇదమిద్దంగా తెలియదు
కానీ 
ఇచ్చిన మాటను 
ఎక్కడో విసిరేసి
శూన్యత నింపిన గాలి బుడగను
రాత్రికి 
బహుమతిస్తాము.

పగలూ రాత్రీ 
వ్యతిరేక దిశలో పయనించడం
సహజమే 
కానీ
వెలుతురు మెతుకుల్లోని బతుకుకు
చీకటి చుక్కల కౌగిలింత కొత్తే కదా.

వెలుగు జాతర 
పక్షుల కువకువలు
వినబడే దాకా నిఘా నీడ కోలాహలమే.

అవీ ఇవీ

మబ్బు తునకలు 
తెల్లమొహంతో
మూర్ఛపోతున్నయి.
గుక్కెడు నీళ్లు జల్లండి.

☆☆☆

గాడ్పు కన్యలు 
సూర్యారావు వాడి బాణాలకు
చెలించిన మనసుతో
వేడి నిశ్వాసలను విడుస్తున్నయి.

☆☆☆

పగటిపూటకు 
నూట ఐదు డిగ్రీల జ్వరం
కాస్త అందరూ ఓ చెయ్యి వేయండి.
పచ్చని సముద్రంలో 
ముంచి, మందు వేద్దాం.

☆☆☆

రాత్రి నక్షత్ర మండలంపై
నాకో కలొచ్చింది.
మనిషి చెట్టయినట్టు.
నీటి చెలిమయినట్టు.

☆☆☆

ప్రశ్నించడం 
జ్ఞానాన్ని విస్తృతపరుచుకోవడం
మా పాప దిన చర్య. 

నా అజ్ఞానాన్ని 
కప్పిపుచ్చేందుకు 
ప్రశ్నలను 
ఏమార్చడం, మరిపించడం, 
ప్రక్కదోవ పట్టించడం 
నా రోజూ వారీ కార్యక్రమం. 

మది కొసన

వాగొడ్డున 
ఓ పచ్చని చెట్టు కొసన 
అటూ ఇటూ ఊగుతున్న కొమ్మలు

'బుడ్డోడా ఎక్కువ ఊగకు అలిసి పోతవ్
అసలే నీటికి కటకట 
ఇక కొద్ది రోజులే నీ ఆటలు 
ఎన్ని మైళ్ళు వేళ్ళు చొచ్చుకెల్లినా
గుక్కెడు నీటి ఊట లేదట 
నిన్న అమ్మ బాధ పడుతూ చెప్పింది.'
పెద్ద కొమ్మ చిన్న కొమ్మతో

'అయ్యో పెద్దోడా 
నాకేమీ బాధ లేదు 
కాని
ఈ మాట వింటే
నా కొసన ఇప్పుడిప్పుడే 
వికసిస్తున్న 
మొగ్గ హృదయమెంత రోదిస్తుందో కదా' 

ఈ మాటలు విన్నాయేమో 
వాగొడ్డున చీమల బారుల్లా వెల్తున్న
ఇసుక లారీల్లోని ఇసుక రేణువులు 
గుండెలు పగిలి కన్నీటిని కారుస్తున్నాయి లారీల వెనక 
బొట్లు బొట్లు గా...
ధారాపాతంగా...

మలిగిన జల దీపాలు

వెన్నెల రాత్రి 
నక్షత్రాల వెలుగును 
నెమరువేస్తున్నఇసుక తిన్నెలు.
మొగ్గలయినయి.
విచ్చుకుంటున్న ఇసుక పుష్పాలు.
ప్రశాంత నిద్రలో ప్రకృతి.

దూరంగా అలికిడి
పొగ బండ్లు దగ్గరకు జరిగిన వాసన
కొన్ని నీడలు కదులుతూ 
గంటలో పని పూర్తి చేసినయి.

ఎండు గడ్డిలా వచ్చి నిండు కుండలా
వెలుతున్న వాహన కడుపులు.

చెట్టు పై నుంచి ఓ తీతువు పిట్ట అరుస్తంది
'ఒరేయ్ నీచుల్లారా ! 
జల దీపాలను ఆర్పిన పాపం 
ఊరకే పోదురా. అంతకంతా అనుభవిస్తరు !'

పదండి పోదాం

ఉదయం నిదుర లేవగానే 
పసివాడి కేరింతలా
ఆత్మీయతతో పక్షుల పలకరింపు 
తలుపు తీయగానే పచ్చనాకుల నగలతో నవ్వుతూ చెట్లు.

మనసునిండా చల్లదనాన్ని నింపుతూ
ఎదురేగే వర్ష కాంతలు
తనువును మొలకాంకురం చేస్తూ
గిలిగింతలు పెట్టే గాడ్పు చెలియలు.

ఇవి చాలవా 
జీవితన్ని వెలిగించడానికి 
ఆహ్లాదభరితం చేయడానికి.

ఆధునికత మనల్ని 
ఎంత గరుకుగా తయారు చేస్తంది.

పదండి 
ప్రకృతిలో పిట్టలమవుదాం
ఆకృతిలో చెట్టులమవుదాం..